Klik op deze muzieklink om nog beter in de sfeer te komen: https://www.youtube.com/
EPISODE 5
Het was zonder voorgaande dat iemand van de Garde Catholique een lid van de koninklijke familie moest aanhouden. De sergeant was duidelijk niet op zijn gemak toen hij de twee met vastgebonden handen binnenbracht.
…”Maak ze los en laat de markt ontruimen!”… beval Verfaille nors. Hij ging richting het balkonraam en wees naar buiten. …”Horen jullie dat? …Jullie hebben je eigen doodvonnis getekend, in het beste geval gaan jullie ballen er af!”… Louis-Michel nam zijn vriend bij de hand. …”Monseigneur, het wordt hoogtijd dat er een einde komt aan de hypocrisie die u en mijn ouders in stand proberen te houden!”… De kardinaal, die doorgaans een zachte houding aannam ten opzichte van de jongen waarmee hij reeds jaren spelletjes speelde die het daglicht niet mochten zien, werd nu woest. Hij nam Louis-Michel ruw bij de kraag en schreeuwde het uit. …”Gij verwende klootzak! Ik zal persoonlijk het mes vasthouden om uw beider testikels te verwijderen en om ze nadien aan de jachthonden te voederen!”… William, die tot nog toe geen kik had gegeven, verloste zijn vriendje kordaat van de greep waarin de monseigneur hem hield en keek recht in de ogen van de briesende man. …”Ik zou maar beter een toontje lager zingen als ik van u was mijn beste of ik breng alle smeerlapperij die deze muren al gezien hebben aan het licht. Ik ben er van overtuigd dat het volk op het plein andere slogans zal roepen wanneer ze te weten zullen komen welke ondoorgrondelijke wegen uw christelijke piemel reeds is opgegaan!”… Bevend van woede nam Verfaille een scherpe briefopener in de hand en stak William er recht mee in de buik. …”Daarvoor zal je de kans niet meer krijgen, stuk uitschot!”…
Op datzelfde ogenblik ging de deur open en stormde de koningin binnen die haar huilende zoon geknield op de grond zag zitten met op zijn schoot een zwaar bloedende William die bijna het bewustzijn had verloren. …”Wat in Godsnaam is hier aan de hand?”… “Hij gaat dood mama!” Marie-Josée zag hoe William verkrampte en met vreselijke stuiptrekkingen zijn laatste adem uitblies. …”Wachters, arresteer die moordenaar!”… Zij wees in de richting van de kardinaal die met een Pilatus-gezicht zijn onschuld uitschreeuwde. …”Majesteit, die verrader wilde ons allen ten onder zien gaan!”… “En de eerste zult gij zijn!”… riep de koningin tegen de man met wie ze de nacht voordien haar seksuele lusten deelde. Verfaille werd hevig tegenspartelend weggevoerd.
Toen zij alleen met haar zoon achterbleef, nam zij Louis-Michel in de armen. …”Vergeef mij lieverd, ook ik heb schuld aan deze toestand… Wij moeten nu vooral trachten het hoofd koel te houden om te redden wat er nog te redden valt.”… “Moeder, er valt voor mij niets meer te redden, mijn grote liefde is zonet gestorven en ik wil ook niet meer leven!”… “Stop met die onzin schat! Je vader en ik hebben het er verdomd moeilijk mee dat je op mannen valt, maar wij houden van je, net zoveel als van je broertjes.”… Marie-Josée begon stilaan te beseffen dat de zaken in het kleine koninkrijkje voortaan anders zouden gaan lopen. Het lijk van William werd weggehaald en op verzoek van de koningin opgebaard in het koninklijk paleis. Even later verdwenen ook moeder en zoon in diezelfde richting via een steegje aan de achterkant van de pastorie om niet opgemerkt te worden door mogelijk opstandige burgers.
Wordt vervolgd
EPISODE 5
Het was zonder voorgaande dat iemand van de Garde Catholique een lid van de koninklijke familie moest aanhouden. De sergeant was duidelijk niet op zijn gemak toen hij de twee met vastgebonden handen binnenbracht.
…”Maak ze los en laat de markt ontruimen!”… beval Verfaille nors. Hij ging richting het balkonraam en wees naar buiten. …”Horen jullie dat? …Jullie hebben je eigen doodvonnis getekend, in het beste geval gaan jullie ballen er af!”… Louis-Michel nam zijn vriend bij de hand. …”Monseigneur, het wordt hoogtijd dat er een einde komt aan de hypocrisie die u en mijn ouders in stand proberen te houden!”… De kardinaal, die doorgaans een zachte houding aannam ten opzichte van de jongen waarmee hij reeds jaren spelletjes speelde die het daglicht niet mochten zien, werd nu woest. Hij nam Louis-Michel ruw bij de kraag en schreeuwde het uit. …”Gij verwende klootzak! Ik zal persoonlijk het mes vasthouden om uw beider testikels te verwijderen en om ze nadien aan de jachthonden te voederen!”… William, die tot nog toe geen kik had gegeven, verloste zijn vriendje kordaat van de greep waarin de monseigneur hem hield en keek recht in de ogen van de briesende man. …”Ik zou maar beter een toontje lager zingen als ik van u was mijn beste of ik breng alle smeerlapperij die deze muren al gezien hebben aan het licht. Ik ben er van overtuigd dat het volk op het plein andere slogans zal roepen wanneer ze te weten zullen komen welke ondoorgrondelijke wegen uw christelijke piemel reeds is opgegaan!”… Bevend van woede nam Verfaille een scherpe briefopener in de hand en stak William er recht mee in de buik. …”Daarvoor zal je de kans niet meer krijgen, stuk uitschot!”…
Op datzelfde ogenblik ging de deur open en stormde de koningin binnen die haar huilende zoon geknield op de grond zag zitten met op zijn schoot een zwaar bloedende William die bijna het bewustzijn had verloren. …”Wat in Godsnaam is hier aan de hand?”… “Hij gaat dood mama!” Marie-Josée zag hoe William verkrampte en met vreselijke stuiptrekkingen zijn laatste adem uitblies. …”Wachters, arresteer die moordenaar!”… Zij wees in de richting van de kardinaal die met een Pilatus-gezicht zijn onschuld uitschreeuwde. …”Majesteit, die verrader wilde ons allen ten onder zien gaan!”… “En de eerste zult gij zijn!”… riep de koningin tegen de man met wie ze de nacht voordien haar seksuele lusten deelde. Verfaille werd hevig tegenspartelend weggevoerd.
Toen zij alleen met haar zoon achterbleef, nam zij Louis-Michel in de armen. …”Vergeef mij lieverd, ook ik heb schuld aan deze toestand… Wij moeten nu vooral trachten het hoofd koel te houden om te redden wat er nog te redden valt.”… “Moeder, er valt voor mij niets meer te redden, mijn grote liefde is zonet gestorven en ik wil ook niet meer leven!”… “Stop met die onzin schat! Je vader en ik hebben het er verdomd moeilijk mee dat je op mannen valt, maar wij houden van je, net zoveel als van je broertjes.”… Marie-Josée begon stilaan te beseffen dat de zaken in het kleine koninkrijkje voortaan anders zouden gaan lopen. Het lijk van William werd weggehaald en op verzoek van de koningin opgebaard in het koninklijk paleis. Even later verdwenen ook moeder en zoon in diezelfde richting via een steegje aan de achterkant van de pastorie om niet opgemerkt te worden door mogelijk opstandige burgers.
Wordt vervolgd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten