Klik op de onderstaande muzieklink om nog beter in de sfeer te komen:
https://www.youtube.com/
EPISODE 6
Zonder twijfel waaide er vanuit het verre Franrijk een revolutionaire wind over. Het was enkele handelaars die collega’s hadden in Parijs, ter ore gekomen dat de burgerij en het volk in opstand was getreden tegen het Franse Koningshuis. Net als in Mont Saint Duprez, werden de Franse burgers al generaties lang onderdrukt door een corrupt regime dat in grote weelde leefde terwijl de gewone mensen honger hadden.
Bij een zekere Jean Dupont, een schapenhouder uit de banlieus, sloegen de stoppen door toen hij te weten kwam dat zijn pas bevallen vrouw die voor de koninklijke familie als gouvernante werkte, borstvoeding gaf aan de achtste prins. Hij maakte gebruik van de opschudding op de markt om met een aantal heethoofden naar het midden van het plein te trekken. De Garde Catholique die na de arrestatie van de kardinaal geen echte leider meer had, reageerde amper op Dupont die bovenop een wijnvat was gaan staan en de mensen toeriep: …”We gaan “les Connards” uit hun chateau halen en wij het volk, veroordelen hen tot de guillotine! Maar eerst gaan wij ons wreken op de man die onze dochters en onze vrouwen verkracht en die onze broeders doet wegkwijnen in de kerkers van ontucht! “… Dupont wees naar het balkon van de pastorie. Niemand was er van op de hoogte dat de koningin zelf Verfaille reeds had laten opsluiten. De meeste leden van de Garde voelden nattigheid en keken vragend naar hun commandant die met toenemende onzekerheid had staan luisteren op de trappen van de kathedraal. Hij wrong zich moeizaam een weg tussen de briesende meute en ging naar Jean Dupont toe om hem te vertellen dat de kardinaal opgesloten zat. …”Ik geef u Verfaille, maar laat de koning en zijn familie gerust!”… Dupont moest hard lachen…”Horen jullie dat? Deze verfoeilijke vazal wil het op een akkoordje gooien! “... TOUS A LA GUILLOTINE SANS PARDON! A LA GUILLOTINE!’… riep iedereen uit volle borst. Enkele mannen namen de commandant in de greep en duwden hem vooruit in de richting van de pastorie. Geen enkele gewapende wacht durfde in te grijpen en sommigen ontdeden zich zelfs met schaamte van hun uniform.
Slechts enkele minuten later kwam Dupont terug buiten met een geketende Verfaille van wie de kleren van het lijf gerukt werden door de dol geworden burgers. Enkelen hadden reeds in samenwerking met overgelopen leden van de Garde de guillotine klaargezet op het houten verhoog dat voor publieke executies en castraties een permanente plaats had gekregen voor de muren van de pastorie. De anders zo fiere kardinaal stond nu bevend en zo goed als naakt te kijk voor een joelende menigte. Hij hield twee bloedende handen voor zijn genitaliën en liet een luide kreet toen Dupont een handvat van een riek recht in de anus stak. …”Dat hebben veel van onze jongens ook moeten voelen!”… Hij spuwde recht in het gelaat van de kardinaal, liet een tafeltje aanrukken waarop het lichaam met open gespreide benen werd vastgebonden en hakte in één beweging zijn edele delen af. De bewusteloze man werd onder de guillotine geplaatst en de mensen werden uitzinnig. Kort daarop viel genadeloos het mes en het vermeende heilige hoofd rolde in een rieten mandje.
De commandant gaf als teken van overgave demonstratief zijn sabel aan Jean Dupont die het wapen in de lucht hield. …”EN NU OP NAAR HET PALEIS!”…
Wordt vervolgd
https://www.youtube.com/
EPISODE 6
Zonder twijfel waaide er vanuit het verre Franrijk een revolutionaire wind over. Het was enkele handelaars die collega’s hadden in Parijs, ter ore gekomen dat de burgerij en het volk in opstand was getreden tegen het Franse Koningshuis. Net als in Mont Saint Duprez, werden de Franse burgers al generaties lang onderdrukt door een corrupt regime dat in grote weelde leefde terwijl de gewone mensen honger hadden.
Bij een zekere Jean Dupont, een schapenhouder uit de banlieus, sloegen de stoppen door toen hij te weten kwam dat zijn pas bevallen vrouw die voor de koninklijke familie als gouvernante werkte, borstvoeding gaf aan de achtste prins. Hij maakte gebruik van de opschudding op de markt om met een aantal heethoofden naar het midden van het plein te trekken. De Garde Catholique die na de arrestatie van de kardinaal geen echte leider meer had, reageerde amper op Dupont die bovenop een wijnvat was gaan staan en de mensen toeriep: …”We gaan “les Connards” uit hun chateau halen en wij het volk, veroordelen hen tot de guillotine! Maar eerst gaan wij ons wreken op de man die onze dochters en onze vrouwen verkracht en die onze broeders doet wegkwijnen in de kerkers van ontucht! “… Dupont wees naar het balkon van de pastorie. Niemand was er van op de hoogte dat de koningin zelf Verfaille reeds had laten opsluiten. De meeste leden van de Garde voelden nattigheid en keken vragend naar hun commandant die met toenemende onzekerheid had staan luisteren op de trappen van de kathedraal. Hij wrong zich moeizaam een weg tussen de briesende meute en ging naar Jean Dupont toe om hem te vertellen dat de kardinaal opgesloten zat. …”Ik geef u Verfaille, maar laat de koning en zijn familie gerust!”… Dupont moest hard lachen…”Horen jullie dat? Deze verfoeilijke vazal wil het op een akkoordje gooien! “... TOUS A LA GUILLOTINE SANS PARDON! A LA GUILLOTINE!’… riep iedereen uit volle borst. Enkele mannen namen de commandant in de greep en duwden hem vooruit in de richting van de pastorie. Geen enkele gewapende wacht durfde in te grijpen en sommigen ontdeden zich zelfs met schaamte van hun uniform.
Slechts enkele minuten later kwam Dupont terug buiten met een geketende Verfaille van wie de kleren van het lijf gerukt werden door de dol geworden burgers. Enkelen hadden reeds in samenwerking met overgelopen leden van de Garde de guillotine klaargezet op het houten verhoog dat voor publieke executies en castraties een permanente plaats had gekregen voor de muren van de pastorie. De anders zo fiere kardinaal stond nu bevend en zo goed als naakt te kijk voor een joelende menigte. Hij hield twee bloedende handen voor zijn genitaliën en liet een luide kreet toen Dupont een handvat van een riek recht in de anus stak. …”Dat hebben veel van onze jongens ook moeten voelen!”… Hij spuwde recht in het gelaat van de kardinaal, liet een tafeltje aanrukken waarop het lichaam met open gespreide benen werd vastgebonden en hakte in één beweging zijn edele delen af. De bewusteloze man werd onder de guillotine geplaatst en de mensen werden uitzinnig. Kort daarop viel genadeloos het mes en het vermeende heilige hoofd rolde in een rieten mandje.
De commandant gaf als teken van overgave demonstratief zijn sabel aan Jean Dupont die het wapen in de lucht hield. …”EN NU OP NAAR HET PALEIS!”…
Wordt vervolgd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten