https://www.youtube.com/
EPISODE 25
Het leek alsof de lente nu voor goed besloten had om in Parijs te blijven. Marie holde de trappen op en af als een bezetene. Telkens kwam ze met een ander kleedje de keuken binnengestormd en vroeg ze haar moeder om raad. …”Gaat hij deze mooi vinden…of zou ik niet beter die rode met bloemetjes dragen?”… De andere twee meisjes in huis amuseerden zich kostelijk met kleine plagerijtjes eigen aan puberende jonge dametjes. …”Zorg maar dat je een propere broek aanhebt of houden Engelse ladies er misschien andere hygiënenormen op na?”… Marie besteedde nauwelijks aandacht aan de onzin die Claire en Sylvie uitkraamden. Voor haar telde momenteel maar één ding: Er was een héél belangrijk persoon in haar leventje gekomen.
Er was afgesproken dat ditmaal Leonore haar zou vergezellen naar het hotel waar William verbleef, maar opa D’Amarque had haar de week voordien al gevraagd om die dag samen met Sofie een nieuwe collectie bontmantels te komen keuren. Het zag er dus even naar uit dat Marie nog een dagje langer op haar honger zou moeten zitten. Leonore botste aan tegen een gloedgolf van verontwaardiging en liet haar uiteindelijk toch maar alleen gaan. Wat zou er uiteindelijk in het deftige Savoie kunnen mislopen? Net voor Marie wilde vertrekken nam Leonore haar nog even stevig bij de arm. …”Je komt niet op de hotelkamer en je spreekt hem enkel aan de receptie of in één van de salons! Begrepen meisje?”…
Met veel te grote passen voor een jonge vrouw, ging ze de boulevard op. Het Savoie was op ongeveer 20 minuutjes wandelafstand, zij deed het op de helft van de tijd. Een beetje buiten adem, kwam ze voor de wachtofficier te staan die haar nog herkende van de dag voordien. …”Wel mademoiselle, komt u weer op de thee?”… Marie knikte een beetje verlegen en de man liet haar zonder verdere plichtplegingen doorlopen naar de onthaalbalie. …”Kan u meneer Lawson laten weten dat Marie Dupont hem graag wil spreken?”… Ondanks haar jeugdige leeftijd klonk ze heel kordaat waardoor de receptionist geen moment twijfelde aan haar integriteit. ”Mister Lawson is in bespreking in de orangerie juffrouw! U kan hier even op hem wachten als u dat wenst.”… Het wachten leek wel een oneindigheid te duren. Haar handen waren klam geworden van het zweet en ze wreef nog eens discreet over haar kin om er zeker van te zijn dat die enkele baardharen niet waren teruggekomen. …”Mijn God, hoe zal William reageren op mijn vermeende mannelijkheid? …ik moet hem zo snel mogelijk met de waarheid confronteren en hopen dat het niet slecht afloopt!”… Ze zat daar minutenlang en wat ongemakkelijk te mijmeren in één van de nochtans luxueuze zetels van de inkomhal toen ze plots een bekende stem hoorde. …”Marie, wat doe jij hier? Oh liefste het spijt mij dat je hebt moeten wachten, maar ik had een meeting met mijn maestro over het concert van volgend weekend.”… Het was amper één dag geleden dat ze elkaar gezien hadden en toch was het alsof ze elkaar altijd al gekend hadden. Een braaf kusje op de wang, was al waaraan zij zich durfden wagen. Meer dan dat zou omwille van hun jeugdige leeftijd wel eens tot een publiek schandaal kunnen leiden en zij hadden allebei een reputatie te verdedigen. Marie die van haar ouders en William was net aan een veelbelovende carrière als muzikant begonnen.
Toen Marie hem het nieuws vertelde over de mogelijkheid om bij hen te komen logeren, stond hij sprakeloos met de handen voor de mond. …”Ik…ik ga dus voortaan altijd heel dicht bij jou kunnen zijn?”… “Ja lieverd, en als je wil mag je zelfs vandaag al bij ons intrekken!”… Marie kon bijna zelf niet geloven wat ze aan het vertellen was. William nam haar bij de hand, trok haar mee de orangerie in en vroeg de ober hen twee glazen limonade Parisien te brengen. …”En…euh garçon… is het mogelijk de limonade in champagneglazen te serveren? Wij hebben iets te vieren!”… “Maar natuurlijk monsieur, het bien être van onze klanten ligt ons nauw aan het hart!”… zei de man lachend.
Marie begon zich in de chique omgeving voor het eerst als een echte prinses te voelen en in de feiten was ze dat ook, alleen haar vriendje wist nog van niets. De andere aanwezigen in het salon konden duidelijk horen hoe het verliefde koppeltje met de glazen klonk en sommigen begonnen zich af te vragen wat die twee toch wel heel jonge mensen te bedisselen hadden.
Marie nipte met korte gedistingeerde teugjes van haar ‘Parisien’ terwijl ze bedacht dat het stilaan hoog tijd werd om open kaart te spelen. …”Weet je nog dat ik je gisteren zei dat het lot ons heeft samengebracht? Door de omstandigheden kon ik echter niet afmaken wat ik je echt wilde vertellen.”… William voelde zich gekluisterd aan haar lippen en wilde geen woord missen van wat ze te zeggen had. …”Ik ben geboren in Mont Saint Duprez, dat zal je waarschijnlijk wel bekend in de oren klinken.”… Het was duidelijk dat William die naam liever niet hoorde uitspreken. …”Maar Marie, dat… dat is waar mijn nonkel bijna dertien jaar geleden vermoord is geworden!”… “Klopt lieverd en het was mijn vader die destijds de opstand tegen het koningshuis leidde en die de moordenaar van je nonkel mee veroordeeld heeft.” … “Nu begin ik te begrijpen wat je bedoelde met het lot dat ons samenbracht!”… zei William verwonderd. …”Wacht, ik heb je nog meer verbazende dingen te vertellen! Jouw nonkel was namelijk verliefd op mijn broer!”… “Moment lieverd… nu kan ik even niet meer volgen. Ik heb gisteren je zus Sylvie gezien… jij hebt toch geen broer, dacht ik en… de vriend van mijn nonkel was een zoon van de toenmalige koning. Hoe kon hij dan jouw broer zijn?”… Marie twijfelde even vooraleer ze naar de kern van het verhaal ging. …”Jean en Leonore hebben mij geadopteerd toen ik nog een baby-prinsje was. De rest van mijn familie is gevlucht voor de revolutionairen.”… “Maar zei je nu net ‘prinsje’… of bedoelde je…” William verzeilde van de ene verbazing in de andere. …”Ja schat en ik hoop dat je me niet laat vallen omdat ik je de waarheid vertel.”… Er rolde een traantje over haar wang toen ze verder ging. …”Ik kan je niet aan het lijntje houden door je niet te onthullen dat ik de achtste prins van Duprez-Lagasse ben en dat ik als jongen geboren ben!”…
Wordt vervolgd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten