Klik op de onderstaande muzieklink om nog beter in de sfeer te komen:
https://www.youtube.com/
EPISODE 24
Voor Marie was het theekransje in de Savoie meer dan geslaagd te noemen. De jongeman waarop ze stapelverliefd was geworden, bleek duidelijk ook gevoelens voor haar te hebben en Sylvie had olie op het vuur gegooid door hem logies aan te bieden. Er zou daarover de komende dagen nog grondig gediscussieerd worden, maar door de manier waarop tante Sofie was ingenomen door de charmante William, zou dit wel eens snel geregeld kunnen worden. Bij die gedachte voelde het voor Marie aan alsof er haar een gans nieuw leven te wachten stond. Maar er waren nog zo veel dingen die William over haar niet wist. Zou zij als transmeisje nog altijd in de smaak vallen bij een jongen die homo is en hoe zou hij reageren op hun gemeenschappelijk verleden? Het zag er allemaal vrij spannend uit, maar dat ze er ten volle voor wilde gaan, daar bestond geen twijfel over.
…”Gaan we de kat bij de melk zetten? Het zijn verdomd allebei mannen! Zolang ik leef, zal ik nooit toestaan dat dit een huis van ontucht en sodomie wordt!”… De familie was net aan het diner begonnen, toen Sofie de vrijstaande logeerkamer ter sprake bracht. Jean klopte woest met beide vuisten op tafel waarna Marie wenend de eetkamer verliet en de trappen opbolde. Ze had misschien wel wat weerwerk verwacht vanwege haar stiefvader, maar aan een radicale afwijzing had ze niet gedacht. …”Wist je Jean dat wij bijna moreel verplicht zijn om deze jongen te helpen?”… Leonore probeerde de druk van de ketel te halen en zo wist iedereen aan tafel meteen dat Wiliam een neef was van de man die destijds door kardinaal Verfaille vermoord werd op de dag van de revolutie in Mont Saint Duprez. Jean kalmeerde toen hij de naam van zijn thuisland hoorde vernoemen. …”Maar waarom heb je mij dat niet eerder verteld? Het was onder mijn toezicht dat de moordenaar van de nonkel van die violist werd terechtgesteld!”… “Tot op vandaag lieverd, weet William niet wie wij zijn. Marie en ikzelf legden onmiddellijk het verband toen wij zijn naam op het programma van het concert zagen staan”…
Jean liet een diepe zucht, stond recht en nam het onaangeroerde bord van zijn dochter mee naar boven. Leonore en Sofie waren duidelijk opgelucht en alsof er geen vuiltje aan de lucht was geweest, vroeg Sylvie zich af vanaf wanneer er zeven borden op tafel zouden staan.
Jean klopte zachtjes op de slaapkamerdeur en zette het bord op Marie’s nachttafeltje. …”Je moet iets eten schat!… en ik kom me verontschuldigen voor daarnet. Je moeder heeft mij verteld wie William is.”… Ze kwam langzaam tevoorschijn vanachter haar hoofdkussen en bekeek hem met grote natte ogen. …”Papa, het is alsof mijn broer die ik nooit gekend heb, mijn hart en ziel heeft overgenomen!”…”En William weet nog niet dat jij zijn jongste broer, enfin…zusje, bent?”…”Neen, ik stond op het punt het hem te zeggen toen hij mij opbiechtte dat hij homo is en dat hij zijn vriendje heeft verlaten omwille van mij.”… “Hij is dus verliefd op jou, maar dat wil ook zeggen dat jij wel degelijk op jongens valt!”… “Ik besef dat je het daar moeilijk mee hebt papa en het is de eerste keer dat ik die gevoelens heb, maar ik weet dat het juist is.” …”En weet hij al dat je in feite… een jongen bent?”… Marie knikte van niet. Jean streelde over haar hoofd, iets wat hij tot dan toe nog nooit gedaan had. Hij had altijd stilletjes gehoopt dat hij toch nog ooit een zoon zou hebben en dat Marie enkel door een fase ging. De laatste ontwikkelingen deden die hoop voor goed verdwijnen. …”Maar Marie, je bent nog zo jong meisje!”… Het was de eerste maal dat hij haar “meisje” noemde en dat gaf haar een immens gevoel van bevrijding. In feite had zij voordien nooit een gesprek gehad met haar stiefvader over haar seksualiteit. …”Luister, ik zal met je tante de modaliteiten bespreken om die William onderdak te geven. Je mag hem morgen in het hotel gaan opzoeken om hem het nieuws te melden en als hij wil mag hij meteen met je meekomen. Maar ik wil absolute discretie tussen jullie beiden!”… Marie werd bijna gek van vreugde. Ze legde haar hoofd op zijn borst en nu rolden er tranen van geluk. …”Ik zal jullie nooit ten schande brengen, lieve papa!”…
Wordt vervolgd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten