Klik op de onderstaande muzieklink om nog beter in de sfeer te komen:

https://www.youtube.com/watch?v=ASB6hFUat4g

EPISODE 23
In een hoekje van de majestueuze glazen veranda stond een ronde tafel gedekt met het chicste theeservies dat Marie ooit gezien had. Er waren vier plaatsen voorzien. William had blijkbaar niet verwacht dat de meisjes door hun tante zouden gechaperonneerd worden. Ondanks zijn jeugdige leeftijd regelde William dit ongemakje als was hij een volleerde gastheer met jaren ervaring op het palmares. …”Mijn excuses mevrouw d’Amarque, ik had op voorhand moeten weten dat de jongedames niet zonder zulke charmante begeleiding op mijn uitnodiging zouden ingegaan zijn!”…Ook hier scoorde hij nogmaals punten bij Sofie die zich gewillig bij de hand liet begeleiden naar een vrije zitplaats….”Zeg maar Sofie mijn beste!”…
Het was Claire die als eerste opmerkte dat er in feite nog iemand op het appel ontbrak. …”Ik spreek niet zozeer voor mijzelf, eerder voor mijn nichtje Sylvie die niet goed durft vragen of jouw Italiaanse vriend er vanmiddag ook nog bij komt zitten.”… Sylvie voelde zich duidelijk geprovoceerd en gaf haar nicht onder tafel een ferme tik tegen het been. …”Giorgio laat zich verontschuldigen, hij… voelde zich vandaag niet zo lekker, maar hij heeft mij jullie de groeten laten overbrengen.”… Het was aan niemand ontsnapt dat de overigens vlotte William deze keer een beetje naar zijn woorden moest zoeken. Tante Sofie die altijd en overal een onmiddellijk doorzicht heeft in delicate situaties, wist dat dit het moment was om een ander onderwerp aan te snijden. …”Oh mijn beste William, wij hebben gisteren met de ganse familie zodanig genoten van wat jullie ons in de opera gegeven hebben!”… En terwijl iedereen bediend werd met een heerlijk geurende kop kruidenthee, voegde Sylvie er aan toe:…”Het was inderdaad buitengewoon, maar ik vrees dat ons Marie maar door één enkel hoogtepunt werd bekoord!... De klanken van uw viool hebben mijn zusje de ganse nacht wakker gehouden!”… William moest er hartelijk om lachen en hij raakte met zijn hand zonder dat iemand het kon zien zachtjes de knie van Marie. Haar hart bonsde van verlangen en haar lichaam reageerde met kippenvel en alweer… een spontane erectie. Ondanks de wijze raad van haar moeder om zichzelf nog niet bloot te geven, voelde ze een onweerstaanbare drang om hem haar gevoelens kenbaar te maken. …”William, vergeef deze meisjes hun al te jeugdige voortvarendheid. Dit is hun allereerste rendez-vous, begrijpt u? Als u ons even wil verontschuldigen, Sylvie, Claire en ikzelf gaan even onze neus bijpoederen!”… Sofie was kenbaar niet erg opgezet met de laatste opmerkingen en begeleidde de twee nichtjes duidelijk tegen hun zin naar de toiletruimte.
Marie en William waren nu even alleen. …“Je bent zo stil vandaag! Is er iets dat je me wil vertellen zonder dat de anderen er iets van meepikken?”… Marie voelde het warm en koud worden tot zij zich realiseerde dat dit een uitgelezen en wellicht de enige kans was om een tipje van haar sluier te lichten. …”Het lot heeft ons samengebracht, mijn liefste William!” Ze schrok van zichzelf dat ze hem ‘liefste’ had durven noemen en net toen ze wilde beginnen vertellen over haar homofiele broer, nam William discreet haar hand vast. …”Weet je mijn o zo mooie Marie, dat de reden waarom Giorgio hier niet is, alles met jou te maken heeft! Ik had nooit gedacht dat ik ooit op een meisje zou vallen tot ik je gisteren tegen het lijf liep. Giorgio en ik waren een homokoppel en we hebben vannacht zodanig veel ruzie gemaakt dat hij vanmorgen terug naar Italië is vertrokken”… Marie wist niet wat ze te horen kreeg, maar ze voelde wel een ongemeen zware opluchting. …”Dus…jij bent homo…je slaapt… met jongens!...” Ze liet een diepe zucht waaruit William niet kon opmaken dat dit voor haar het beste was wat haar vandaag kon overkomen. …”Inderdaad, ik vond het mijn plicht je hier van op de hoogte te brengen. Je zal mij nu waarschijnlijk als een viezerik beschouwen en dat is je volste recht, maar vergeet nooit dat jij het meisje bent dat ooit mijn hart heeft gestolen!”… “Je vergist je lieverd…ik zal je nooit vergeten!”…
Ze stonden op het punt elkaar een zoen te geven toen Sofie en de andere twee meisjes terug kwamen aanschuiven. Die waren blijkbaar flink de les gespeeld geweest want geen van beiden loste ook maar één woord. …”Hier lijkt het wel te klikken!”… zei Sofie met een knipoogje naar Marie. Het jonge transmeisje nam voorzichtig terug wat afstand terwijl er een ondeugend glimlachje op haar gezicht verscheen. …”Mevrouw Sofie, met alle respect, ik ben zwaar onder de indruk van de charmes van deze jongedame en ik hoop van harte om jullie na vandaag nog eens te mogen ontmoeten.!”… “Marie is wel nog erg jong mijn beste William, maar zolang het binnen de grenzen van het fatsoen gebeurt denk ik niet dat haar ouders enig bezwaar zullen hebben. Maar vertel eens, u bent toch een rondreizend artiest. Ik veronderstel dat uw verblijf in Parijs slechts tijdelijk is.”… “Neen toch niet mevrouw, er is mij een vaste betrekking aangeboden bij het orkest van de opera. Ik ben dus van plan mij in deze stad te vestigen en daarom zoek ik momenteel ook een betaalbaar onderkomen.”… Sylvie doorbrak onmiddellijk haar stilzwijgen. …”Tante, wij hebben toch nog een kamer over?”… “Dat is waar lieverd, maar daar ga ik niet alleen over.”… Marie en William keken elkaar aan alsof het reeds beklonken was. …”Ik wil mij geenszins opdringen, maar een dergelijk voorstel zou ik met buitengewone interesse overwegen!”…

Wordt vervolgd